Beyaz Geceler - White Nights by Paul Auster

No one here,

and the body says: whatever is said

is not to be said. But no one

is a body as well, and what the body says

is heard by no one

but you.

---

Snowfall and night. The repetition

of a murder

among the trees. The pen

moves across the earth: it no longer knows

what will happen, and the hand that holds it

has disappeared.

---

Nevertheless, it writes.

It writes: in the beginning,

among the trees, a body came walking

from the night. It writes:

the body's whiteness

is the color of earth. It is earth,

and the earth writes: everything

is the color of silence.

---

I am no longer here. I have never said

what you say

I have said. And yet, the body is a place

where nothing dies. And each night,

from the silence of the trees, you know

that my voice

comes walking toward you.

---

BEYAZ GECELER

Kimse burada değil

ve vücut der ki:

ve söylenen hiçbir şey söylenmeyecekti

Kimse bir vücut da değildir aslında

Ve vücudun söylediğini

Senden başka

Kimse duymaz

---

Karın yağışı, gece. Bir cinayetin

ağaçların arasında tekrarlanması

Bir kalem dünyanın bir ucundan öbür ucuna gider;

artık ne olacağını bilmez,

ve onu tutan el kaybolmuştur.

---

Buna rağmen yazmaya devam eder.

Başlangıçta ağaçların arasından, geceden

Bir vücut gelmişti yürüyerek diye yazar.

Vücudun beyazlığı dünyanın rengidir diye yazar.

O dünyadır, ve dünya herşey sessizliğin rengidir diye yazar.

---

Artık burada değilim. Senin söylediğimi söylediğin

Şeyi hiçbir zaman söylemedim.

Böyle olduğu halde, vücut hiçbir şeyin ölmediği yerdir.

Ve her bir gece,

Bilirsin ki